Catullus 21 – latine


20
21
English • Latine
22








Aureli, pater essuritionum,
     non harum modo, sed quot aut fuerunt
aut sunt aut aliis erunt in annis,
     pedicare cupis meos amores.
nec clam: nam simul es, iocaris una,                          
5
     haeres ad latus omnia experiris.
frustra: nam insidias mihi instrumentem 
     tangem te prior inrumatione.

atque id si faceres satur, tacerem:
     nunc ipsum id doleo, quod essurire,                       10
a me me, puer et sitire discet.
     quare desine, dum licet pudico,
ne finem facias, sed inrumatus.

Catullus 20 – latine


19
20
English • Latine
21








ego haec ego arte fabricata rustica,
     ego arida, o viator, ecce populus
agellulum hunc, sinistra, tute quem vides,
     herique villulam, hortulumque pauperis
tuor, malasque furis arceo manus.                          
5
     mihi corolla picta vere ponitur:
mihi rubens arista sole fervido: 
     mihi virente dulcis uva pampino:
mihique glauca duro oliva frigore.
     meis capella delicata pascuis                             10
in urbem adulta lacte portat ubera:
     meisque pinguis agnus ex ovilibus
gravem domum remittit aere dexteram:
     tenerque, matre mugiente, vaccula
deum profundit ante templa sanguinem.                 15
     proin', viator, hunc deum vereberis, 
manumque sorsum habebis hoc tibi expedit.
     parata namque crux, sine arte mentula.
velim pol, inquis: at pol ecce, villicus
     venit: valente cui revulsa brachio                      20
fit ista mentula apta clava dexterae.

Catullus 19 – latine


☜18
19
English • Latine
20







hunc ego, iuvenes, locum, villulamque palustrem,
     tectam vimine iunceo, caricisque maniplis,
quercus arida, rustica conformata securi,
     nunc tuor: magis, et magis ut beata quotannis.
huius nam domini colunt me, deumque salutant,         
5
     pauperis tugurii pater, filiusque coloni:
alter, assidua colens diligentia, ut herba 
     dumosa, asperaque a meo sit remota sacello:
alter, parva ferens manu semper munera larga.
     florido mihi ponitur picat vere corolla                     10
primitu', et tenera virens spica mollis arista:
     luteae violae mihi, luteumque papaver,
pallentesque cucurbitae, et suaveolentia mala,
     uva pampinea rubens educata sub umbra.
sanguine hanc etiam mihi (sed tacebitis) aram              15
     barbatus linit hirculus, cornipesque capella:
pro queis omnia honoribus haec necesse Priapo
     praestare, et domini hortulum, vineamque tueri.
quare hinc, o pueri, malas abstinete rapinas.
     vicinus prope dives est, negligensque Priapus.          20
inde sumite: semita haec deinde vos feret ipsa.

Catullus 18 – latine


17
18
English • Latine
19









hunc lucum tibi dedico, consecroque, Priape,
     qua domus tua Lampsaci est, quaque silva, Priape,
nam te praecipue in suis urbibus colit ora
     Hellespontia, caeteris ostreosior oris.

Catullus 17 – latine


16
17
English • Latine
18








o Colonia, quae cupis ponte ludere longo,
     et salire paratum habes, sed vereris inepta
crura ponticuli assulis stantis in redivivis,
     ne supinus eat cavaque in palude recumbat;
sic tibi bonus ex tua pons libidine fiat,                             
5
     in quo vel Salisubsili sacra suscipiantur:
munus hoc mihi maximi da, Colonia, risus 
     quendam municipem meum de tuo volo ponte
ire praecipitem in lutum per caputque pedesque, 
     verum totius ut lacus putidaeque paludis                     10
lividissima maximeque est profunda vorago.
     insulsissimus est homo, nec sapit pueri instar
bimuli remula patris dormientis in ulna
     quoi cum sit viridissimo nupta flore puella
(et puella tenellulo delicatior haedo,                                  15
     adservanda nigerrimis diligentius uvis),
ludere hanc sinit ut lubet, nec pili facit uni,
     nec se sublevat ex sua parte, sed velut alnus
in fossa Liguri iacet suppernata securi,
     tantumdem omnia sentiens quam si nulla sit usquam,  20
talis iste meus stupor nil videt, nihil audit, 
     ipse qui sit, utrum sit an non sit, id quoque nescit.
nunc eum volo de tuo ponte mittere pronum,
     si pote stolidum repente excitare veternum
et supinum animum in gravi derelinquere caeno,               25
     ferream ut soleam tenaci in voragine mula.

Catullus 16 – latine


15
16
English • Latine
17









pedicabo ego vos et inrumabo,
     Aureli pathice et cinaede Furi,
qui me ex versiculis meis putastis,
     quod sunt molliculi, parum pudicum.
nam castum esse decet pium poetam
                          5
     ipsum, versiculos nihil necesse'st,
qui tum denique habent salem ac leporem,
     si sunt molliculi ac parum pudici 
et quod pruriat incitare possunt,
     non dico pueris, sed his pilosis,                             10
qui duros nequeunt movere lumbos.
     vos, quom milia multa basiorum
legistis, male me marem putatis?
     pedicabo ego vos et inrumabo.

Vocaubula
paranda

Notae
paranda

Contextus
paranda

Quaestiones ad comprehendendum

Alii Fontes
Perseus
Disputatur a Thoma Nelson Winter (Universitatis Nebrascae)
Disputatur apud io9 (anglice) 

Catullus 15 – latine


14b
15
English • Latine
16








commendo tibi me ac meos amores,
     Aureli. veniam peto pudentem,
ut, si quicquam animo tuo cuipisti,
     quod castum expeteres et integellum,
conserves puerum mihi pudice,                          
5
     non dico a populo: nihil veremur
istos, qui in platea modo huc modo illuc 
     in re praetereunt sua occupati:
verum a te metuo tuoque pene
     infesto pueris bonis malisque                         10
quem tu qua lubet, ut iubet, moveto,
     quantum vis, ubi erit foris, paratum:
hunc unum excipio, ut puto, pudenter.
     quod si te mala mens furorque vecors
in tantam inpulerit, sceleste, culpam                     15
     ut nostrum insidiis caput lacessas,
a tum te miserum malique fati,
     quem attractis pedibus patente porta
percurrent raphanique mugilesque.